5/3/10

< 63 >

مشکلاتی که... من وقت حرف زدن با آدم ها دارم ناشی از این واقعیت است که تفکر من، یا بهتر است بگویم محتوای ذهن من، پیچیده در مه است. این تا جایی که به خودم مربوط میشود آزارم نمیدهد؛ حتی بعضا از این حال خودم خوشم می آید. اما حرف زدن با دیگران نیازمند توانایی بیان نکته ای است نهفته در حرف آدم، نیازمند حفظ وحدت و انسجام سخن است. و این ها توانایی هایی می طلبد که من ندارم. هیچ کس دلش نمیخواهد با منی که در میان توده های انبوه مه گرفتارم سخن بگوید؛ و اگر این کار را بکند باز نمیتواند این توده های مه را از کله ام بیرون براند.



فرانتس کافکا، در نامه ای به فلیسه باؤر